Banner

غزل:نوید زېری

02.12.2010 13:17


 هغه ما شوم وينې چې په لاس كې يې ډبره ده
وړې يې له شونډو چا د حق او ژوند سندره ده

وركړي مېږتون ته بيا وزرې چې خداى قهر شي
څومره مو له تاسو دنياوالو مقام غوره ده

واړه ارمانونه به د ژوند ترې لولپه كړمه
چا كه راته وويل چې ځه ښوونځى له سره ده

مينه د ايمان او د پښتو مې كمېدى نه شي
لار د جهالت زموږ د كلي ډېره بره ده

ته د مقناطیس يوه خوا زېرى يې دابل لورى
نه به يو ځاى كيږو بس ترمنځ مو دا خبره ده


 

فريداحمدتسکین 23.04.2011 13:45

زماخوږملګري نويد زيري ته ډالۍ دي کوم چې ماته يې لکه ورور ډېره مينه راکړې اوهنري پنځونو يې پکتیاته يونوی زېری ورکړی . <br /><br />غزل<br />څو ک چې په تیاروکې مې ډېوه ښکاري<br />زړه ته دتسکين سړی هغه ښکاري<br /><br />ماسره الفت اوشراب ښه ښکاري<br />تاسره ذاهده توبه ښه ښکاري <br /><br />اوس لکه پخوا پرګل وېشته نشته <br />اوس ولې بې مينې زمانه ښکاري<br /><br />راشه لږخوخپل ځان پکې وګوره <br />زړه زما صفادی ايېنه ښکاري <br /><br />زړونه مو پيوست دي لکه غاښ او ورۍ<br />خيردی که ترمنځ موفاصله ښکاري<br /><br />فريداحمد تسکين/ پکتيا<br />

ټولې تبصرې

ستاسو تبصره


لطفاً لاندې افغانستان په انګليسي تورو وليکئ.